Περιγραφή Περιοχής



ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΣΒΟ
(ΜΥΤΙΛΗΝΗ)

Η Λέσβος ανήκει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου Πελάγους και είναι το τρίτο - σ' ότι αφορά μέγεθος - νησί της Ελλάδας, μετά την Κρήτη και την Εύβοια. Η γεωγραφική της έκταση προσεγγίζει τα 1.630τ.χλμ., με μήκος ακτών 370 χλμ. Βρίσκεται στην είσοδο του Αδραμυττινού Κόλπου και απέχει από τα Μικρασιατικά παράλια -κατά προσέγγιση- από 5 έως 8 ναυτικά μίλια. Ανήκει στο Νομό Λέσβου, ο οποίος, επίσης, περιλαμβάνει τα νησιά Λήμνο, Άγιος Ευστράτιο και μικρές βραχονησίδες της περιοχής.

    Υπάρχουν δυο Κόλποι - της Γέρας και της Καλλονής - ενώ μια πληθώρα όρμων και ακρωτηρίων  σχηματίζονται περιμετρικά, μορφολογικά στοιχεία στα  οποία οφείλεται το ιδιόρρυθμο σχήμα του νησιού. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα εκτεταμένες πεδιάδες, ενώ οι πιο σημαντικές -από άποψη έκτασης και παραγωγικότητας- είναι της Καλλονής, Ιππείου, Περάματος και Ερεσού.

    Τα κυριότερα βουνά είναι ο Λεπέτυμνος προς τα βόρεια (ύψος 968μ.), ο Όλυμπος προς τα νότια (ύψος 967μ.) και το Ψηλοκούδουνο, επίσης προς τα νότια (ύψος 914μ.). Μικρότερα βουνά είναι προς τα νότια ο Ροδίτης (ύψος 845μ.) και το Πρινοβούνι (ύψος 580μ.), προς τα ανατολικά η Αμαλή (ύψος 488μ.) και το Σπαθί (ύψος 451μ.), προς τα βόρεια το Σκοτεινό (ύψος 699μ.) και τέλος προς τα δυτικά ο Προφήτης Ηλίας (ύψος 542μ.), το Κουρουκλό (ύψος 589μ.), ο Ρουτφάς (ύψος 673μ.) και το Πολυφώς (ύψος 607μ.).

     Σε διάφορα σημεία του ορεινού συγκροτήματος υπάρχουν χείμαρροι, που διαρρέουν τις πεδινές εκτάσεις, όπως ο Τσικνιάς προς τα βόρεια, ο Τσιχλιώτας προς τα δυτικά, ο Μυλοπόταμος στα κεντρικά και οι Σεδούντας και Αλμυροπόταμος προς τα νότια.

    Η Δυτική Λέσβος,  συγκριτικά με την υπόλοιπη νησιωτική έκταση, είναι άγονη, με την εξαίρεση μικρών πεδινών εκτάσεων, ενώ τα ανατολικά και κεντρικά τμήματα είναι κατάφυτα από ελαιώνες (11.000.000 περίπου ελαιόδεντρα), πεύκα, έλατα, πλατάνια, καστανιές, οξιές και βελανιδιές. Επίσης, η Λεσβιακή ύπαιθρος καλύπτεται από μυρτιές, δάφνες, και άλλα θαμνοειδή φυτά, καθώς και με μια τεράστια ποικιλία αρωματικών φυτών και βοτάνων. Γενικά, η χλωρίδα της Λέσβου είναι πλουσιότατη.

    Ενδεικτικά αναφέρουμε την ύπαρξη του Ροδόδεντρου ("Rododendron Luteum Flavum"), μοναδικό είδος δέντρου σ' όλη την Ευρώπη, ενώ τα πεύκα ανήκουν στις κατηγορίες "Pinus Brutia" και "Pinus Nigra" και η βελανιδιά αντίστοιχα στις "Quercus Mecrolepis" και "Quercus Ρubescens" κατηγορίες. 

    Τα Λεσβιακά δάση προσφέρουν καταφύγιο σε άγρια ζώα και πουλιά, και συγκεκριμένα από τα θηλαστικά ενδιαφέρον παρουσιάζει ο σκίουρος "Sciurus Anomalus" (όχι ο κοινός), ενώ το μεγαλύτερο θηλαστικό είναι η αλεπού. Στα είδη των φιδιών, το μόνο δηλητηριώδες ανήκει στην κατηγορία "Vipera Xanthina".

     Σ΄ ότι αφορά τα πουλιά, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η νησιώτικη ορεινή πέρδικα "Alectoris Chuvar". Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η θαλάσσια πανίδα και  χλωρίδα του νησιού είναι επίσης αξιοπρόσεκτη.

    Από κλιματολογική άποψη η Λέσβος έχει ήπιο, μεσογειακό κλίμα, με πολλή μεγάλη ηλιοφάνεια καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Οι βροχοπτώσεις - με καταγραφόμενο μέγιστο ύψος το Δεκέμβριο και ελάχιστο τον Ιούλιο - συμβάλλουν θετικά στην γονιμότητα του εδάφους. Ο χειμώνας είναι ήπιος, με σπάνιο το φαινόμενο των χιονοπτώσεων - μ' εξαίρεση τα ορεινά - ενώ άνεμοι υπάρχουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με έξαρση κατά την περίοδο Ιούλιο - Αύγουστο, η λεγόμενη περίοδος των "Αιγαιοπελαγίτικων μελτεμιών".

    Ο πληθυσμός της Λέσβου ανέρχεται περίπου στους 100.000 κατοίκους και η Μυτιλήνη είναι η πρωτεύουσα του νησιού, καθώς και διοικητικό κέντρο- έδρα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου, Υπουργείου Αιγαίου, Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και Πανεπιστημίου Αιγαίου.

     Στην Λέσβο υπάγονται συνολικά 13 Δήμοι : Αγιάσου, Αγίας Παρασκευής, Γέρας, Ερεσού, Ευεργέτουλα, Καλλονής, Λουτροπόλεως Θερμής, Μανταμάδου, Μήθυμνας, Μυτιλήνης, Πέτρας, Πλωμαρίου και Πολιχνίτου.

     Η τοπική οικονομία στηρίζεται στην αγροτική παραγωγή και συγκεκριμένα στην ελαιοκαλλιέργεια, με την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας ελαιολάδου, καθώς και στην  κτηνοτροφία (παραγωγή κυρίως γαλακτοκομικών προϊόντων και συγκεκριμένα του περίφημου τυριού "Λαδοτύρι Μυτιλήνης") και αλιεία (οι περίφημες σαρδέλες του Κόλπου Καλλονής τυποποιημένες διοχετεύονται τόσο στην εσωτερική, όσο και στη διεθνή αγορά).

    Επίσης ανεπτυγμένος είναι ο κλάδος της ποτοποιίας με την παρασκευή του φημισμένου Λεσβιακού ποτού ούζο.  Άλλα προϊόντα είναι τα σιτηρά και οπωροκηπευτικά, τα οποία καλύπτουν εν μέρει τις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς.

    Αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα του πληθυσμού ασχολείται επαγγελματικά με τον τουρισμό, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες.

    Το νησί έχει ανεπτυγμένο οδικό δίκτυο και συνδέεται σε καθημερινή βάση με την Αθήνα και Πειραιά, τόσο ακτοπλοϊκώς, όσο και αεροπορικώς, καθώς επίσης και με τη Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Λήμνο, Χίο, Βόλο και Σάμο ακτοπλοϊκώς. Επίσης υπάρχει καθημερινή αεροπορική σύνδεση με την Θεσσαλονίκη.